Του Σάκη Μουμτζή στο Liberal.gr
Υπάρχει η εξέγερση που βρίσκεται στο φαντασιακό της αριστερής ιντελιγκέντσιας. Βερμπαλισμοί, επικολυρικές εκφράσεις με την ακαδημαϊκή αυθεντία, ένα μίγμα νεομαρξισμού και ρομαντισμού με αριστερό πρόσημο. Τους διαβάζεις και στο τέλος αναρωτιέσαι «τι θέλει να μας πει ετούτος;».
Ανέκαθεν
η εξέγερση μαγνήτιζε την Αριστερά. Από την κομμούνα του Παρισιού ως τον Μάη του
1968. Βεβαίως, οι άλλες εξεγέρσεις, όπως αυτή των ναυτών της Κρονστάνδης το
1921 απέναντι στους μπολσεβίκους ή η εξέγερση των Ούγγρων του 1956, δεν
προσφέρονται για τέτοιους είδους αναλύσεις. Οι εξεγερμένοι βρέθηκαν στη λάθος
πλευρά της Ιστορίας.
Τώρα, μετά τα όσα έγιναν στο Παρίσι

