Περί ηχορύπανσης

Η Διοίκηση πολιτιστικού συλλόγου που δραστηριοποιείται στα Γιάννενα, βρίσκεται αντιμέτωπη στη Δικαιοσύνη μετά από μήνυση για παράβαση του νόμου για την ηχορύπανση που συνδέεται με υπαίθρια μουσική εκδήλωση (τουτέστιν πανηγυράκι). 

Η δίκη αναβλήθηκε  στο πλευρό του Συλλόγου βρίσκεται το Σωματείο Μουσικών το οποίο εκπροσωπεί επαγγελματίες και καλά κάνει, αν και οι διοικούντες του, δεν αποφεύγουν να πολιτικοποιήσουν το ζήτημα " μπερδεύοντας" σκόπιμα τον πολιτισμό, τις λαϊκές ανάγκες, με την υποχρέωση σεβασμού του συνόλου των πολιτών και όχι μόνο μιας μικρής ομάδας.

Ο Δήμος εξέδωσε ανακοίνωση, ουσιαστική απολογία στους συνδικαλιστές και στο προεδρείο του Συλλόγου. Επικαλείται το νέο κώδικα που δίνει τη δυνατότητα παράτασης του ωραρίου για τις εκδηλώσεις. Όμως προκύπτουν τα ερωτήματα. Ποιός μπορεί να υποχρεώσει τη μισή πόλη και περισσότερο, να διασκεδάζει και να μένει ξάγρυπνη μέχρι τα ξημερώματα;  Υπάρχουν  μικρά παιδιά, ηλικιωμένοι, ασθενείς, εργαζόμενοι, και όσοι τέλος  πάντων δεν μπορούν να συμβιώσουν και να αντέξουν τη μουσική διαπασών;  Αυτούς όλους ποιος φορέας μπορεί να τους εκπροσωπήσει σε ένα δημοτικό ή τοπικό συμβούλιο που θα κληθεί να αποφασίσει; 

 

 

Αθλητική γιορτή

 Όλα είναι έτοιμα για τη μεγάλη αθλητική γιορτή που είναι ο 20ς γύρος της λίμνης. Πρόκειται για διοργάνωση που φέρνει πολύ κόσμο στα Γιάννενα, αλλά και η οποία χρόνο με το χρόνο αναβαθμίζεται. Απόψε στην πλατεία Μαβίλη έγινε η εναρκτήρια εκδήλωση (αν και δεν χρειάζονταν λόγοι,) και Σάββατο και Κυριακή όλοι στον ... αγώνα. 

Στη σκιά του Βελόπουλου!

Διαβάζουμε από δημοσκόπηση της Marc για τον Αnt1 

"Ανοδική κίνηση εμφανίζει η Νέα Δημοκρατία και στην πρόθεση ψήφου, καθώς συγκεντρώνει 27,5% έναντι 26,8% στην προηγούμενη μέτρηση. Η ΕΛ.Α.Σ. υποχωρεί οριακά κατά 0,3 μονάδες, από το 14,3% στο 14%, ενώ το ΠΑΣΟΚ ενισχύεται από το 9,2% στο 10,1%.

Η Ελληνική Λύση ανεβαίνει στο 6,5% από 6,1%, το ΚΚΕ καταγράφεται στο 6% και η Πλεύση Ελευθερίας στο 4,9% από 4,6%. Σημαντική είναι η υποχώρηση της Ελπίδας για τη Δημοκρατία, η οποία περιορίζεται στο 4,6% από 9,2% στην προηγούμενη δημοσκόπηση.

Ενίσχυση καταγράφει η Φωνή Λογικής, φτάνοντας στο 2,9% από 2,3%, ενώ στο ίδιο ποσοστό, 2,9%, βρίσκεται το ΜέΡΑ25, από 2,4%. Ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται στο 1,3% έναντι 1,1%. «Άλλο κόμμα» επιλέγει το 3,8% των ερωτηθέντων, από 1,2% προηγουμένως, ενώ η δεξαμενή των αναποφάσιστων παραμένει ουσιαστικά σταθερή, στο 11% από 11,2%."

Για την πρώτη τριάδα τα σχόλια τα γράφουν και τα κάνουν άλλοι. Εδώ θα σχολιάσουμε τους άλλους τους μικρούς. Και πρώτα από όλα το ΚΚΕ. Με οργανώσεις, συνδικάτα στον έλεγχό του, φοιτητές, χιλιάδες μέλη να βγαίνουν στο δρόμο όταν τους καλέσει το κόμμα και παρ΄ όλα αυτά βρίσκεται πίσω από το κόμμα του Βελόπουλου, την Ελληνική λύση που δεν έχει ούτε μια κομματική οργάνωση! Τζάμπα και οι αφίσες, τζάμπα και τα φεστιβάλ και οι κάθε είδους "επετειακές" εκδηλώσεις. Τα βλέπουν μεν, δυσκολεύονται όμως να βγάλουν τον ... αυτόματο πιλότο που τους οδηγεί στα βράχια.

Περιττές οι εξηγήσεις.

 "Όλοι δοκιμαστήκαμε, όλοι έχουμε κριθεί για την πορεία μας και εξακολουθώ σήμερα να βλέπω την πολιτική μου αντίληψη μέσα σε αυτό το σχέδιο που εμφανίζεται από την πλευρά της ΕΛ.Α.Σ.", η δήλωση αυτή ανήκει στην Όλγα Γεροβασίλη, η οποία ετοιμάζεται να ενταχθεί επίσημα στο κόμμα Τσίπρα.

Περιττή η δήλωσή της, περιττές και οι εξηγήσεις. Το πιο απλό και πειστικό θα ήταν να πει, αφού ο Αλέξης έκλεισε τον "ΣΥΡΙΖΑ", εγώ στην Άρτα ως πρώην υπουργός και βουλευτής δεν γυρίζω. Τα υπόλοιπα είναι λόγια του αέρα και για ποιά συναντίληψη μιλάει η κ. Γεροβασίλη, όταν στο κόμμα Τσίπρα δε γνωρίζει η αριστερά τι λέει η δεξιά του;

Ο... Χατζηπετρής!

 Αν για το γεφύρι της Άρτας έχουν γραφτεί θρύλοι και θρύλοι, τι πρέπει άραγε να γραφτούν για την πλατεία των Ιωαννίνων. Κοντεύει να περάσει μια γενιά και το έργο ακόμη να τελειώσει. Ο δήμαρχος Θ. Μπέγκας στην συνεδρίαση της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων, μιλώντας για άλλο θέμα, είπε με δόση ειρωνείας ότι τα καλά τα κάνει η Κυβέρνηση και η Περιφέρεια, τα κακά οι Δήμοι. Άδικο για ορισμένα θέματα δεν έχει, για το συγκεκριμένο όμως έργο ποιός φέρει την ευθύνη των καθυστερήσεων και ποιός πρέπει καθημερινά να απολογείται; Η Κυβέρνηση από την Αθήνα, ή Περιφέρεια επειδή η πλατεία είναι απέναντί της; Εκτός και αν φταίει- για να θυμηθούμε τον Λ. Κελαηδόνη- ο Χατζηπετρής.

Υπάρχει πρόταση;

 

Το θέμα της αιθαλομίχλης θα "παιχτεί" πολύ και φέτος στο λεκανοπέδιο Ιωαννίνων. Η μεγάλη αύξηση στην τιμή των καυσίμων και του ηλεκτρικού ρεύματος είναι κάτι περισσότερο από σίγουρο ότι βάλει φωτιά στα τζάκια. "Ποδαρικό" στην επαναφορά του θέματος στη δημόσια συζήτηση έκανε ο δημοτικός σύμβουλος (και εκκολαπτόμενος υποψήφιος βουλευτής κόμματος Σαμαρά) Παντελής Κολόκας, που ζήτησε επιδότηση για εγκαταστάσεις αντλιών θερμότητας. Παραμένει όμως ένα ερώτημα: Ακόμη και αν όλα τα σπίτια βάλουν αντλίες θερμότητας θα λυθεί το πρόβλημα; Ότι θα μειωθεί μάλλον. Αλλά για πλήρη εξάλειψη δύσκολο. Στην εξίσωση έχουν μπει πια οι μεγάλες μονάδες, τα τζάκια "διασκέδασης", η μεγάλη αύξηση και κίνηση αυτοκινήτων. Πρόταση για αυτά υπάρχει; 

Πως πιάσαμε στον ύπνο τον Ερντογάν

 Του Κ. Στούπα (στο Liberal.gr)

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απειλούσε κάποτε πως «θα έρθουμε ξαφνικά μια νύχτα». Τελικά, αυτός  αποκοιμήθηκε και πιάστηκε στον ύπνο δεν ήταν η Αθήνα…

Όταν υπογράφηκε η Διακήρυξη των Αθηνών, στις 7 Δεκεμβρίου 2023, κάποιοι «πατριώτες» στην Ελλάδα θεώρησαν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης αγόραζε ησυχία πληρώνοντας με σιωπή. Η κριτική δεν ήταν αβάσιμη.

Η Τουρκία δεν απέσυρε το casus belli, δεν εγκατέλειψε τις «γκρίζες ζώνες», δεν έσκισε το τουρκολιβυκό μνημόνιο ούτε έστειλε τη «Γαλάζια Πατρίδα» στο μουσείο των αποτυχημένων αυτοκρατορικών φαντασιώσεων.

Άλλωστε, η ίδια η Διακήρυξη  δεν αποτελούσε δεσμευτική διεθνή συμφωνία που παράγει νομικά αποτελέσματα. Δεν ήταν λύση των ελληνοτουρκικών διαφορών.

Και υπό την πίεση υπέρτερων συμμάχων ήταν ένα άτυπο μορατόριουμ, ώστε δύο χώρες του ΝΑΤΟ να σταματήσουν να μετρούν καθημερινά παραβιάσεις, φρεγάτες και πιθανότητες ατυχήματος.

Οι επικριτές πρόβαλλαν ένα σοβαρό επιχείρημα: ο χρόνος δουλεύει υπέρ της Τουρκίας. Η Άγκυρα διαθέτει μεγαλύτερο πληθυσμό, ισχυρότερη αμυντική βιομηχανία, γεωγραφικό βάθος και περιφερειακές φιλοδοξίες. Άρα κάθε αναβολή, έλεγαν, μεγαλώνει την ψαλίδα. Το επεισόδιο της Κάσου, με την κατάλληλη ερμηνεία με τουρκικά πολεμικά να σκιάζουν το ερευνητικό πλοίο και τη μετέπειτα εμπλοκή του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου, τους πρόσφερε το ισχυρότερο παράδειγμα ελληνικού αυτοπεριορισμού.

 

Μόνο που ο χρόνος δεν έχει εθνικότητα. Ευνοεί όποιον τον αξιοποιεί καλύτερα.

Τα «ήρεμα νερά» έδωσαν στην Ελλάδα τον χρόνο να ολοκληρώσει την επιχειρησιακή ένταξη των 24 Rafale, μαζί με πυραύλους Meteor, SCALP και Exocet, να προχωρήσει την αναβάθμιση των F-16 σε Viper, να εντάξει σταδιακά τα Spike NLOS και να παραλάβει την πρώτη Belharra, τον «Κίμωνα». Οι επόμενες δύο φρεγάτες παραδίδονται εντός του 2026. Ακολουθούν οι άλλες δύο Fremm  Bergamini.

Στη συνέχεια προστέθηκε η «Ασπίδα του Αχιλλέα», ένα πολυεπίπεδο σύστημα αντιβαλλιστικής, αντιαεροπορικής και αντι-drone προστασίας, βασισμένο κυρίως σε ισραηλινή τεχνολογία. Επένδυση έως 3,5 δισ. ευρώ, η οποία προβλέπεται να καταστεί πλήρως επιχειρησιακή μέσα σε 35 μήνες, με συμμετοχή της ελληνικής βιομηχανίας τουλάχιστον κατά 25%.

Στους «πατριδέμπορους» και τα «γιουσουφάκια»

Υπερβολές....

 

Basta

 Δ. Καμπουράκης (από το liberal.gr)

Το 2020 πέθανε ο Γιάννης Πουλόπουλος και ο Κώστας Βουτσάς. Το 2021 ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Τόλης Βοσκόπουλος. Το 2022 ο Βαγγέλης Παπαθανασίου, ο Σταμάτης Κόκοτας, η Ειρήνη Παπά, ο Κώστας Καζάκος. Το 2023 ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Βασίλης Καράς, η Μαίρη Χρονοπούλου, ο Νίκος Ξανθόπουλος. Το 2024 ο Μίμης Πλέσσας και ο Δήμος Μούτσης, το 2025 ο Μανόλης Λιδάκης και η Καίτη Γκρέυ, το 2026 η Μαρινέλα, ο Γιώργος Μαρίνος, η Μαίρη Λίντα, η Μάρω Κοντού, ο Άγγελος Αντωνόπουλος. Πρόχειρος ο κατάλογος.

Για συγκρίνετε μεγέθη. Όχι για να αφαιρέσετε κάτι από την συγκίνηση που προκάλεσε ο ξαφνικός θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη, αλλά για να αποκτήσει το κάθε δημόσιο πρόσωπο το ειδικό βάρος που του αρμόζει. Διότι αυτό που ζούμε τούτες τις μέρες δεν είναι δημόσιο πένθος, είναι εθνικός Μαζωνακισμός. Είναι μια χιονοστιβάδα, που όμοια της δεν ξαναζήσαμε ποτέ. Χιονοστιβάδα κοινωνική, καλλιτεχνική, socialmediaκή, τηλεοπτική, δημοσιογραφική, πολιτική, ιατρική. Για basta ωρέ πατριώτες.

Όλοι τούτοι οι σπουδαίοι που μας άφησαν χρόνους την τελευταία πενταετία δεν ήταν –άλλος πολύ άλλος λιγότερο- είδωλα; Δεν είχαν προσφέρει στον πολιτισμό και την καλλιτεχνία; Δεν είχαν αγαπηθεί από εκατομμύρια Έλληνες; Δεν τραγουδήθηκαν σε γλέντια, μαγαζιά, στάδια, πλατείες; Δεν πούλησαν εκατομμύρια δίσκους, δεν χάραξαν βιωματικά δυο και τρεις γενιές; Δεν ξεκίνησαν «από τα χαμηλά» και πρόκοψαν, δεν βοηθούσαν κόσμο που είχε ανάγκη ή μήπως δεν ήταν «καλά παιδιά», σαν τον Μαζωνάκη;

Αμάν πια αυτή η υπερβολή, που πάντα καταλήγει στον κοινωνικό διχασμό. Τώρα, εχθρός αναγορεύτηκε ο Αντώνης Ρέμος, με το σπαραξικάρδιο «ο Γιώργος είναι άταφος κι εσύ κάνεις συναυλία;». Με κατηγόρους αυτούς που ξαγρυπνισμένοι στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας, σήκωναν μαζικά το κινητό τους να τραβήξουν τι; Το φέρετρο; Για να πουν «ήμουν κι εγώ εκεί;». Πού δηλαδή; Πάει, ως κοινωνία έχουμε χάσει κάθε μέτρο, κάθε έρμα.

Διότι στο τέλος της ημέρας, κάποιοι από τους άλλους μεγάλους που έφυγαν δεν πρόσφεραν μόνο με την καλλιτεχνική τους δημιουργία, αλλά και με τον τρόπο της ζωής τους, με το προσωπικό τους παράδειγμα που πρόσφεραν στην κοινωνία. Κάτι στο οποίο ο Μαζωνάκης υστέρησε, μην τρελαθούμε κιόλας. Αλλά το θέμα μου δεν είναι ο αδικοχαμένος νεκρός. Αγαπήθηκε από πολλούς και καλά έκανε, ποιος είμαι εγώ να κρίνω ποιον θα αγαπήσει ο καθένας;

Το θέμα μου είναι ότι πλέον δεν πενθούμε μόνο. Ποστάρουμε ότι πενθούμε. Δεν συγκινούμαστε μόνο. Φροντίζουμε να φαίνεται ότι συγκινούμαστε. Η θλίψη έγινε κι αυτή περιεχόμενο και, όπως κάθε περιεχόμενο, χρειάζεται ζωντανή εικόνα, ένταση, υπερβολή, στρατόπεδα.

Ο Μαζωνάκης δεν φταίει σε τίποτα γι’ αυτό. Η υπερβολή είναι δική μας. Πλην το πιο τίμιο αντίο σ’ έναν αγαπημένο καλλιτέχνη είναι να του αφήσουμε το μέγεθος που πραγματικά είχε. Ούτε μικρότερο, ούτε μεγαλύτερο. Γιατί όταν τα κάνουμε όλα τεράστια, στο τέλος δεν ξεχωρίζουμε τίποτα.

 

Υπάρχει δυναμικό;

 Στο μικρό αριθμό μαθητών οφείλεται η απόφαση να κλείσει το τμήμα της ΣΑΕΚ στη Ζίτσα, είναι η δικαιολογία του υπουργείου Παιδείας προς τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Τσίμαρη. Αναφέρει ακόμη ότι η ίδρυση του τμήματος έγινε με την προοπτική λειτουργίας ειδικοτήτων παραγωγικού χαρακτήρα, όπως αμπελουργίας, γαλακτοκομίας, μελισσοκομίας και αγροτουρισμού. Πλην όμως ενδιαφέρον δεν υπάρχει, που να βρεθούν άλλωστε τόσα παιδιά στα χωριά ενός Δήμου που συρρικνώνεται στην ύπαιθρο που να θελήσουν να ασχοληθούν με την πρωτογενή παραγωγή. Οπότε σε λόγια να βρισκόμαστε. 

Ποιός δουλεύει ποιόν (με ή χωρίς επίδομα)

 

Τελικά ποιός δουλεύει ποιόν για τα επιδόματα ανεργίας; Ο υπουργός Μαρινάκης είπε ότι θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο το επίδομα ανεργίας να μετατραπεί σε επίδομα εργασίας και έπεσαν όλοι να τον "φάνε". Ακόμη και τα στελέχη του Αλέξη Τσίπρα, που την περίοδο του κορωνοϊού κατηγόρησε την κυβέρνηση που επίδομα ανεργίας, αντί εργασίας. Κι στα καθ΄ ημάς όμως πολλές φορές ο περιφερειάρχης τάχθηκε δημόσια υπέρ αλλαγής του τρόπου χορήγησης του επιδόματος ανεργίας. Υπάρχει όμως και μια αλήθεια, που όλοι αποφεύγουν να την πούνε:  Κοντά στους ανέργους που παίρνουν επίδομα γιατί όντως έμειναν από δουλειά, υπάρχει και ένας μεγάλος αριθμός που παίρνει το επίδομα είτε για ... ανάπαυση, είτε για να συνεχίσει να δουλεύει με "μαύρα". 

 

Η σύγκριση των πολιτικών αρχηγών στη ΔΕΘ

 Της Σοφίας Γιαννακά (στο Iefimerida.gr)

Αρκεί να έχεις παρακολουθήσει τον Μητσοτάκη να μιλάει στη Σύνοδο Κορυφής του Παρισιού για το Διάστημα, σε άψογα αγγλικά και γαλλικά, δίπλα στον Μακρόν, με την εντυπωσιακή άνεση του κοσμοπολίτη ηγέτη που αισθάνεται απολύτως εναρμονισμένος με το διεθνές πολιτικό περιβάλλον.

Και την ίδια ώρα να παρακολουθείς τον Αλέξη Τσίπρα, στη συνέντευξη Τύπου της ΔΕΘ, να μιμείται ξανά με το γνωστό περισπούδαστο ύφος τον Ανδρέα Παπανδρέου και να επαναλαμβάνει μονότονα τις ίδιες θέσεις από το παρελθόν. Καταλήγεις αβίαστα στο συμπέρασμα ότι το μεγαλύτερο ατού του Μητσοτάκη παραμένει η σύγκριση με τους πολιτικούς του αντιπάλους. Παρά τα λάθη της σχεδόν οκταετούς διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας,

Yποψήφιος λόγω... Εγνατίας!

 Μετά τον Ι. Καραμπίνα που μισοανακοίνωσε την υποψηφιότητά του με το υπό ανακοίνωση κόμμα Σαμαρά, το ίδιο έκανε και ο υποψήφιος δήμαρχος Ιωαννίνων και νυν δημοτικός σύμβουλος Παντελής Κολόκας. Σε ένα βιντεάκι που κυκλοφορεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, λέει ότι θέλει να προσφέρει στον τόπο του από τα κέντρα αποφάσεων. Το καλύτερο όμως είναι άλλο, ότι έναν από τους λόγους της υποψηφιότητας του είναι και η ταλαιπωρία στην Εγνατία οδό, που υπάρχει λόγω της πιστοποίησης των σηράγγων που χρειάζονται. Χωρίς άλλο πολύ σοβαρό επιχείρημα για να αγωνιστείς ώστε να μείνει ακυβέρνητη η χώρα. 

Αλλού η "έδρα", αλλού οι τελετές!

 

Την ερχόμενη Παρασκευή η Ιερά Μητρόπολη Ιωαννίνων θα υποδεχθεί υποτμήμα του ιερού λειψάνου του Αγίου Αμφιλοχίου Μακρή, ο οποίος είχε διακονήσει για  ένα χρονικό διάστημα τον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Αγοράς Ιωαννίνων. 

Το αίτημα για την  αποστολή υποτμήματος λειψάνου είχε υποβάλλει η ενορία του Αγίου Νικολάου και το υποστήριξε θερμά ο μητροπολίτης Μάξιμος, που έχει και άριστες σχέσεις με το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Ως εδώ καλά. Να όμως που η καλή αυτή ενέργεια «στραβώνει» και αποκτά άλλα κίνητρα.

Η υποδοχή του λειψάνου και οι τριήμερες ακολουθίες που θα γίνουν για το νέο σχετικά άγιο, δεν θα γίνουν στο Άγιο Νικόλαο Αγοράς, όπου έχει δημιουργηθεί και ειδικός χώρος, αλλά στον ναό του Αγίου Παϊσίου, στον οποίο θα πρέπει οι πιστοί να σπεύσουν να προσκυνήσουν!

Η μεταφορά και η τοποθέτηση των λειψάνων στον Άγιο Νικόλαο Αγοράς θα γίνει τη Δευτέρα (μετά από 3 ημέρες δηλαδή)! Πρόκειται για μια απόφαση η οποία ήδη έχει προκαλέσει πολλά αρνητικά σχόλια και κοινή συνισταμένη είναι ότι  αφού ο άγιος Αμφιλόχιος έχει συνδέσει το όνομα και τη δράση του με τον Άγιο Νικόλαο Αγοράς, εκεί έπρεπε να υποδεχθούν τα ιερά λείψανά του, εκεί  θα έπρεπε να τελεστούν όλες οι ακολουθίες.

 Δυστυχώς πρόκειται για μια καθόλα άστοχη απόφαση (που δεν προέρχεται από αμέλεια), την οποία ο μητροπολίτης κ. Μάξιμος οφείλει να την   ανακαλέσει έστω και την τελευταία στιγμή. 

Ο ναός του Αγίου Νικολάου Αγοράς είναι μέρος της ιστορίας της πόλης των Ιωαννίνων, ως τέτοιος είναι καθιερωμένος στη μνήμη των πιστών και δεν είναι δυνατόν να υποβαθμίζεται κατ΄ αυτόν τον τρόπο. 

Καταλαβαίνουμε ότι ο μητροπολίτης κ. Μάξιμος θέλει να καθιερώσει ως κέντρο της Μητρόπολης τον ναό του Αγίου Παϊσίου, αλλά αυτό δεν θα γίνει με τον τρόπο που επιλέγει, έστω και ο σκοπός (η συγκέντρωση χρημάτων ενδεχομένως για τα έργα που προσπαθεί με δυσκολίες είναι αλήθεια να ολοκληρώσει) αγιάζει τα μέσα...

  

 

 

Στα... χαρακώματα!

 

Μαίνεται ο «πόλεμος» στο Δήμο Δωδώνης, αφού Δήμαρχος και επικεφαλής της Αντιπολίτευσης κινούνται σε διαφορετικό «σύμπαν». Ο επικεφαλής της παράταξης της Αντιπολίτευσης (και κατά τα φαινόμενα υποψήφιος για υποψήφιος βουλευτής του κόμματος (όταν ανακοινωθεί) Σαμαρά, Γιάννης Καραμπίνας, έγινε στενές κορσές του δημάρχου Χρήστου Ντακαλέτση και μάλλον από ότι φαίνεται έχει καταφέρει να τον «στριμώξει» στα σχοινιά. 

Όπως είπε σε δηλώσεις του, ο Δήμος Δωδώνης δεν διαθέτει εδώ και τρεις μήνες αντιδημάρχους, δεν έγινε ο προβλεπόμενος δημόσιος απολογισμός του 2025 και αναμένεται απόφαση από τις αρμόδιες αρχές στις οποίες προσέφυγε. Ακόμη πιο ουσιαστικά είναι όσα ανέφερε ο Ι. Καραμπίνας για την απώλεια τριών έργων από το Ταμείο Ανάκαμψης, που αφορούν την ύδρευση της Λάκας Σουλίου και της Δωδωνούπολης και το δίκτυο μονοπατιών του Δήμου.

Σιγοκαίει η φωτιά στην Κόνιτσα

Η σημερινή εικόνα από τη Μονή Στομίου (από το FB του Περιφερειάρχη)

 Καπνοί και σήμερα βγαίνουν από την περιοχή της Κόνιτσας στην οποία η φωτιά, έχει μεν περιοριστεί, αλλά δεν έχει σβήσει ολοκληρωτικά και όλοι παραμένουν σε επιφυλακή. Αψευδής μάρτυρας η φωτογραφία που δημοσίευσε ο ενημερωτής, σόρυ ο περιφερειάρχης, σήμερα το πρωί στο fb. To παρήγορο είναι ότι η πυρκαγιά κάλυψε έκταση περίπου επτά χιλιάδων στρεμμάτων, το δάσος που κάηκε ολοσχερώς είναι περίπου χίλια στρέμματα γιατί ήταν έρπουσα και έκαιγε χαμηλά. 

Το πραγματικό σκάνδαλο με το θάνατο του Γ. Μαζωνάκη

 Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ (στο Athens Voice)

Σαμάνοι, «κβαντική ιατρική» και το πραγματικό σκάνδαλο με τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη

Η γιατρός στο ιατρείο της οποίας έχασε τη ζωή του ο Γιώργος Μαζωνάκης γράφει στο βιογραφικό της ότι, αφού σπούδασε στην Ιατρική Σχολή Αθηνών και αφού πήρε μεταπτυχιακό στη Μοριακή Βιολογία, συνέχισε τις σπουδές της «στη Φυσική Ιατρική (Βοτανική, Ομοιοπαθητική, Βελονισμός, Σωματική Ψυχοθεραπεία, Μικροσκοπία Ζωντανού Αίματος, Νευρική Θεραπεία, Σαμανική Ιατρική». Και στο καπάκι πετά κι ένα μεταπτυχιακό στην «κβαντική ιατρική».

Από όλα αυτά και μόνο το «Σαμανική Ιατρική» αρκεί για να βαρέσουν οι συναγερμοί και να βγουν οι κόκκινες σημαίες. Εκτός αν κάποιος από σας είναι έτοιμος να εμπιστευτεί την υγεία του και τη ζωή του στα χέρια ενός μάγου.

Που πήγαν τα λεφτά;

 Ο δήμαρχος Ιωαννίνων Θωμάς Μπέγκας έριξε μια μπηχτή στο Δημοτικό Συμβούλιο κατά του Κ. Μητσοτάκη γιατί δεν είπε τίποτε στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης για τους Δήμους. Λάθος του πρωθυπουργού. Έπρεπε να πει, αλλά πρώτα να τους ρωτήσει τι έγιναν τα χρήματα που πήραν οι δήμοι για να μαζεύουν τα σκουπίδια από τους δρόμους που περνάνε από τα όριά τους. Γιατί μέχρι σήμερα σε όλη την Ήπειρο, δεν είδε κάποιος να εργάζεται κάποιο συνεργείο για να μαζεύει τα σκουπίδια (πακέτα, τενεκεδάκια, ποτηράκια κλπ, για τέτοια μιλάμε). 

Τους το...χρώσταγε!

 Πόσο αυθόρμητη ήταν τελικά η απόφαση του Χάρη Λιούρη να παραιτηθεί από περιφερειακός σύμβουλος επειδή μεταπήδησε από το ΠΑΣΟΚ στην ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα; Ίσως και να μη το μάθουμε ποτέ επίσημα ή έστω από κάποια χείλη εκείνων που γνωρίζουν τα παρασκήνια στο χώρο του ΠΑΣΟΚ. Γιατί μην έχετε καμία αμφιβολία ότι ο Χάρης Λιούρης οδηγήθηκε στον Αλέξη Τσίπρα, όχι γιατί τον αγάπησε ξαφνικά, αλλά γιατί στο βάθος ποτέ δεν συγχώρησε εκείνους που τον άδειασαν στις εκλογές της Ένωσης Αγροτών και έτσι δεν επανεκλέχτηκε Πρόεδρος. Ανακατεύει το "σκηνικό" τοπικά στο κόμμα Τσίπρα; Όχι ιδιαίτερα θα λέγαμε, εάν στο ψηδοφέλτιο εκτός του Γιάννη Στέφου, προστεθεί και η Μερόπη Τζούφη...

Τρίζει η καρέκλα του Μητσοτάκη!

 Τις τελευταίες ώρες τρίζει η καρέκλα του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Ο επικεφαλής της παράταξης της Αντιπολίτευσης στο Δήμο Δωδώνης Ιωάννης Καραμπίνας δήλωσε ότι δεν τον εκφράζει η σημερινή "σημιτική" Νέα Δημοκρατία και πρόκειται- το άφησε να εννοηθεί- θα είναι υποψήφιος βουλευτής με τον Αντώνη Σαμαρά. Στα Γιάννενα τα δήλωσε, στην Αθήνα "κουνήθηκαν"/

Δικαιώθηκε ο Γιάννης Τσίμαρης

  Άδωνης Γεωργιάδης- Γιάννης Τσίμαρης, σημειώσατε «Χ». Ο βουλευτής Ιωαννίνων του ΠΑΣΟΚ κατέθεσε ερώτηση με… πολεμικές διαθέσεις κατά του Υπουργού Υγείας για καινοτόμο  ογκολογικό φάρμακο του μαστού, για το οποίο είχε προγραμματιστεί η διακοπή διάθεσής του από την 1^η Ιανουαρίου. Ο κ. Τσίμαρης ανέπτυξε την ερώτηση, για να έρθει ο Υπουργός και να του αναγνωρίσει το δίκιο της τοποθέτησής του. Ο Υπουργός ανακοίνωσε ότι, μετά από διαβούλευση και προσκόμιση πρόσθετων στοιχείων από την εταιρεία, ο ΕΟΦ κατέληξε στη μοναδικότητα και στον αναντικατάστατο χαρακτήρα του σκευάσματος, γεγονός που επιτρέπει στην Επιτροπή Διαπραγμάτευσης να επανέλθει σε συζητήσεις με χαμηλότερη επιβάρυνση clawback, εκτιμώντας ότι τελικά το φάρμακο δεν θα αποσυρθεί ενώ εξήγγειλετην δημιουργία Οργανισμού Αξιολόγησης Τεχνολογιών Υγείας (ΗΤΑ).

Ο κ. Τσίμαρης χαιρέτισε την εξέλιξη και την επανεξέταση από την επιτροπή, ενώ ανέφερε ότι η εξαγγελία για Οργανισμό Αξιολόγησης Τεχνολογιών Υγείας (ΗΤΑ) κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση συμφωνώντας με την αρχή ότι η αποζημίωση οφείλει να στηρίζεται στο αποδεδειγμένοκλινικό όφελος αλλά επιφυλάσσεται για τις λεπτομέρειες του νομοσχεδίου. Επισήμανε, ωστόσο, ότι η ίδια η διαδρομή που ακολουθήθηκε αναδεικνύει το πραγματικό πρόβλημα – γεγονός που επιβεβαίωσε ο ίδιος ο Υπουργός, παραδεχόμενος ότι μέχρι να ψηφιστεί ο νέος νόμος η διαδικασία παραμένει ad hoc..

 

Έρχεται η ώρα του λογαριασμού...

Η ανάπλαση του Γιαννιώτικου Σαλονιού, ήταν μια πολύ καλή πρωτοβουλία- αναγκαστική θα λέγαμε- του Δήμου Ιωαννιτών. Ο "πονοκέφαλος" της ολοκλήρωσης του έργου τελειώνει, ένας νέος "ξεφυτρώνει". Πρόκειται για το κόστος λειτουργίας και συντήρησης του πάρκου. Όπως είπε ο δήμαρχος Θ. Μπέγκας αρχικά υπολογίστηκε σε 400.000 το χρόνο με προσδοκώμενα έσοδα από το εστιατόριο και τα γήπεδα τένις 55.000 ευρώ. Δεν απέκλεισε όμως το ενδεχόμενο το κόστος λειτουργίας να υπερβεί την αρχική εκτίμηση, οπότε θα αρχίσει η αναζήτηση ανάπτυξης εναλλακτικών δραστηριοτήτων και εσόδων. Ο δρόμος μακρύς και δύσβατος... "Χρειάζεται ισορροπία και ένα μοντέλο που θα λειτουργεί όχι μόνο την πρώτη χρονιά, αλλά και μετά από πέντε και δέκα χρόνια", είπε ο δήμαρχος. Σωστά όλα αυτά, αλλά για το Δήμο Ιωαννίνων, λιγάκι δύσκολα...

  

  

Αναζητούνται εθελοντές "πολεμιστές"

Κανονικό σόου στήνεται για τις εκδηλώσεις της 28ης Οκτωβρίου 1940 στο Καλπάκι. Ο Δήμος Πωγωνίου με ανακοίνωσή του ζητά τη συμμετοχή εθελοντών ώστε να συμμετάσχουν στην αναπαράσταση της μάχης, που γίνεται παραμονή της Εθνικής Επετείου. Η συμμετοχή δεν θα είναι όμως .. άτακτη, αλλά στοχευμένη και οι πρόβες θα γίνονται με σκηνοθέτη. Κανονική παράσταση δηλαδή, με την ανακοίνωση του Δήμου να καταλήγει: "Ελάτε να γίνουμε όλοι μαζί μια φωνή, μια καρδιά, ζωνταντεύοντας τις σελίδες δόξας που έγραψε το Καλπάκι".. Εδώ να μας συγχωρούν οι του Δήμου, αλλά το Καλπάκι καμιά ιστορία δεν έγραψε. Το σωστό είναι ότι ιστορία γράφτηκε στο Καλπάκι. 

   

Μεγαλώνει η Τράπεζα Ηπείρου

 Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύεται σήμερα στο protothema.gr

Με το βλέμμα εκτός Ηπείρου

-Σε νέα φάση μπήκε η Τράπεζα Ηπείρου, με τους μετόχους στη γενική συνέλευση να αποφασίζουν και τυπικά τη διεύρυνση του Δ.Σ. από δέκα σε έντεκα μέλη και την εκλογή του εφοπλιστή Πέτρου (Πίτερ) Νομικού, ο οποίος μέσω της επενδυτικής εταιρείας Capstone Capital έχει καταστεί ο μεγαλύτερος μέτοχος. Παράλληλα, η τράπεζα με βάση τα οικονομικά αποτελέσματα που αναρτήθηκαν πέτυχε το 2025 ισχυρή ανάπτυξη εργασιών, αλλά η κερδοφορία της πιέστηκε. Το ενεργητικό αυξήθηκε κατά 7,6% στα 381,8 εκατ. ευρώ, οι χορηγήσεις προ προβλέψεων κατά 11,2% στα 277,4 εκατ. ευρώ, ενώ οι καταθέσεις ενισχύθηκαν κατά 8% στα 339,1 εκατ. ευρώ. Παράλληλα, συνεχίστηκε η εξυγίανση του χαρτοφυλακίου, με τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια να μειώνονται κατά 15%, στα 59,9 εκατ. ευρώ, και τον δείκτη NPL να υποχωρεί στο 21,6% από 28,2%. Ωστόσο, τα κέρδη προ φόρων διαμορφώθηκαν σε 574 χιλ., έναντι 2 εκατ., ενώ τα κέρδη μετά από φόρους ανήλθαν σε 329 χιλ., έναντι 1,2 εκατ. Το 2025 αποτέλεσε χρονιά-ορόσημο για τον μετασχηματισμό της τράπεζας, καθώς στο τέλος του έτους ολοκληρώθηκε η μετατροπή της από συνεταιριστικό πιστωτικό ίδρυμα σε Ανώνυμη Τραπεζική Εταιρεία. Ακολούθησε τον Φεβρουάριο του 2026 κεφαλαιακή ενίσχυση περίπου 30 εκατ. ευρώ, η οποία δημιουργεί σημαντικό πρόσθετο χώρο για πιστωτική και γεωγραφική επέκταση.

Το ξανασκέφτονται!

 

Μελετημένη ήταν η χθεσινή επίθεση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στον Αντώνη Σαμαρά ενόψει της ίδρυσης του νέου κόμματός του. Η φράση που προκαλεί μεγαλύτερη πίεση στον περίγυρο του πρώην πρωθυπουργού είναι για την "τεχνογνωσία" που απέκτησε για να ρίχνει κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας. 

Η φράση αυτή ήταν "γροθιά στο στομάχι" για μικρομεσαία κυρίως στελέχη, που είχαν εκφραστεί θετικά υπέρ του νέου κόμματος. Στην Ήπειρο υπάρχουν  ήδη κάποιες ενδείξεις αποστασιοποίησης προσώπων από το περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού, στο οποίο για την περιοχή υπεύθυνος είναι πρώην υφυπουργός της κυβέρνησης Κ. Καραμανλή, που αν και  απέτυχε σε όλες του τις προσπάθειες να επανεκλεγεί σε αιρετά αξιώματα, θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. 

Ο ίδιος επειδή γνωρίζει ότι θα είναι χαμένος και πάλι αν θέσει υποψηφιότητα στην ιδιαίτερη πατρίδα του διαδίδει ότι έχει εξασφαλισμένη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του κόμματος Σαμαρά. Στην Ήπειρο κομβικό ρόλο για εξεύρεση στελεχών παίζει και ένας πρώην πρόεδρος νομαρχιακής επιτροπής της Ν.Δ. περιόδου προεδρίας Αντ. Σαμαρά. 

Ο Δήμαρχος και η ΔΕΘ!

 Ανοίγεις την ιστοσελίδα του Δήμου Ιωανντών και διαβάζεις: Συμμετοχή του Δημάρχου Ιωαννίνων στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Και αναρωτιέσαι σε τι ακριβώς συμμετείχε ο Δήμαρχος και τι πρόβαλε. Ευτυχώς το επεξηγεί το κείμενο. Επισκέφτηκε το περίπτερο της ΚΕΔΕ (τώρα τι δουλειά έχουν οι δημοτικοί και κρατικοί φορείς να συμμετέχουν στη ΔΕΘ είναι άλλο θέμα...) στο οποίο προβλήθηκαν τα οικονομικά αιτήματα των Δήμων κλπ, κλπ, κλπ και το περίπτερο του Επιμελητηρίου Ιωαννίνων κλπ.! Σήμερα ο Δήμαρχος ήταν στη θέση του, άρα δεν μιλάμε για συμμετοχή, που σημαίνει συνεχή παρουσία, αλλά για επίσκεψη και μάλλον δημοσίων σχέσεων... Είπαμε υπερβολές, αλλά με μέτρο. 

Στολίζει την πόλη η ΚΝΕ!

 

Το ΚΚΕ με τα παρακλάδια του συνεχίζει το στολισμό της πόλης με αφίσες, πανώ και δεν συμμαχεύεται. Μετά τις ανακοινώσεις για τις εκδηλώσεις στο Γράμμο, για τις κινητοποιήσεις στη ΔΕΘ (μέσω Εργατικού Κέντρου), για το πανηγύρι σωματείων του Εργατικού Κέντρου (βλέπε ΠΑΜΕ) την πόλη άρχισαν να κοσμούν οι αφίσες για το φεστιβάλ της ΚΝΕ... Νόμοι υπάρχουν για την αφισορύπανση, αλλά ποιός έχει τη δύναμη στο Δήμο Ιωαννίνων για να τους εφαρμόσει...

Αντί να τις καταργήσουν, τις διαφημίζουν!

 Οι επτά αποκεντρωμένες διοικήσεις είναι δημιουργήματα του ΠΑΣΟΚ και του άλλοτε μεγάλου και τρανού υπουργού Εσωτερικών Γιάννη Ραγκούση, που τώρα βρίσκεται μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και νέου κόμματος Τσίπρα. Η δημιουργία τους έγινε ταυτόχρονα με τη δημιουργία των αιρετών περιφερειών, ώστε το κράτος να έχει συνέχεια στα "χαμηλότερα" επίπεδα δημόσιας διοίκησης. Η ιστορία απέδειξε ότι όσοι υποστήριζαν και υποστηρίζουν ότι πρέπει να καταργηθούν και οι αρμοδιότητες που συνταγματικά είναι κρατικές (διαχείριση υδάτων, έλεγχοι αυτοδιοίκησης κλπ) να περάσουν απευθείας στο κέντρο, όπως έγινε με τα δασαρχεία, έχουν δίκιο, αλλά ποιός τους ακούει. Όχι πάντως η Κυβέρνηση που τuς έβαλε και σε περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης για να θυμίζει ότι ο κρατισμός έφυγε, αλλά οι κρατικοί διευθυντές έμειναν! Περιχαρής δε φωτογραφήθηκε μαζί με τους Αποκεντρωμένους Γενικούς Γραμματείς ο επί των μεταρρυθμίσεων Κωστής Χατζηδάκης. Κυριάκο Μεταρρύθμιση εκεί δεν προβλέπεται; 

Διπλά κρίμα

 O άτυχος αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας που έχασε τη ζωή του στην Τανάγρα. Όπως ενημερώνει ο δήμαρχος Βορείων Τζουμέρκων δεν θα γίνει αύριο η κηδεία του καθώς δεν ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες. Έχουν γραφεί και έχουν ειπωθεί πολλά για το δυστύχημα- εντάξει όλα τραγικά είναι- αλλά όπως και να το κάνεις είναι διπλά κρίμα να χάνονται ζωές σε εκδηλώσεις επίδειξης, έστω και αν αυτές έχουν το σκοπό τους... 

Σύσσωμοι στην κατάσβεση;

 Οι εξελίξεις με την πυρκαγιά στην Κόνιτσα τρέχουν, οι φόβοι ότι μπορεί να απειληθούν σπίτια υπαρκτός, ακόμη πιο σοβαρός είναι ο κίνδυνος για τη Μονή Στομίου. Περισσότερα δεν πούμε, πιστεύουμε όμως ότι οι υπερδραστήριοι φίλοι και μέλη της ομάδας προστασίας της χαράδρας Αώου, αυτοί που φύλαγαν σκοπιά μην τυχόν γίνει καμιά βελτίωση του δασικού δρόμου θα είναι σύσσωμοι στον αγώνα για την κατάσβεση της πυρκαγιάς. 

Τι είπε ο Παντελής;

Ένα βήμα πιο κοντά στην υποψηφιότητά του με το κόμμα Σαμαρά είναι ο Παντελής Κολόκας. Είναι ενοχλημένος - λέει- επειδή η Ν.Δ. έχει μεταλλαχθεί σε υβριδικό- σημιτικό ΠΑΣΟΚ!!! Και ποιός τα λέει αυτά, ο άνθρωπος που από υποψήφιος δήμαρχος Ιωαννίνων τελικά συνεργάστηκε με τον εκλεκτό του συστήματος Σημίτη- ΠΑΣΟΚ και λοιπής αριστεράς, τον Θωμά Μπέγκα στο Δήμο Ιωαννίνων, πηγαίνοντας κόντρα στο Νίκο Γκόντα που εκπροσωπούσε το χώρο της Νέας Δημοκρατίας. 

 

Παράσταση...ΚΚΕ!

 Κάτι σαν έθιμο έχει καταντήσει πια η πρωτοβουλία των περιφερειακών συμβούλων του ΚΚΕ να φέρνουν στο Περιφερειακό Συμβούλιο το θέμα της φοιτητικής στέγης στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Τα άλλα χρόνια, κάτι έβγαινε, αφού η  περιφέρεια έβαζε κάποια χρήματα για μισθώσεις δωματίων σε ξενοδοχεία της πόλης. Ο νόμος άλλαξε, τέτοια δαπάνη δεν εγκρίνεται πια, αλλά το ΚΚΕ είναι πιστό στις... παραδόσεις. Το ερώτημα που κάθε χρόνο τέτοια εποχή μένει αναπάντητο, είναι γιατί η Περιφέρεια ή οι δήμοι να χρηματοδοτούν/ επιδοτούν παιδιά από άλλες πόλεις για να φοιτούν στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και όχι τους δημότες- φοιτητές που σπουδάζουν σε πόλεις εκτός Ηπείρου. Υπάρχει περιφέρεια ή δήμος στην Ελλάδα που ενισχύει με χρήματα ηπειρώτες (και άλλους... ) φοιτητές; Ας μας ενημερώσουν και μάς, ώστε στα πλαίσια της αμοιβαιότητας να συμφωνήσουμε και να υπερθεματίσουμε. Τώρα, αν οι φοιτητές που καλούνται να μιλήσουν στο Περιφερειακό Συμβούλιο, δεν είναι μέλη του ΚΚΕ, ψέματα θα σας πούμε

Ποιός είναι ο νέος ιδιοκτήτης της ΝΙΤΣΙΑΚΟΣ Α.Ε.

 

 ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΤΣΑΒΑΛΟΥ (στο ifemerida.gr)

 

 Ο Γιούρι Κοσιούκ, μετά από σπουδές τεχνολογίας τροφίμων και αρχική ενασχόληση με το εμπόριο, ίδρυσε το 1998 την MHP. Μετέτρεψε τη μικρή επιχείρηση σε έναν πλήρως καθετοποιημένο όμιλο πουλερικών, ο οποίος εισήχθη στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου.

 Η επιχειρηματική του πορεία συνδέθηκε με την πολιτική, αναλαμβάνοντας προσωρινά κυβερνητική θέση επί προεδρίας Ποροσένκο. Αυτή η σχέση τον βοήθησε να κυριαρχήσει στην εγχώρια αγορά, ελέγχοντας πάνω από το 50% της παραγωγής πουλερικών στην Ουκρανία.

 Η διεθνής επέκταση του ομίλου επιταχύνθηκε από το 2019 με εξαγορές σε Σλοβενία, Ισπανία και Ελλάδα (Νιτσιάκος). Η στρατηγική αυτή, ωστόσο, προκαλεί έντονες αντιδράσεις από Ευρωπαίους παραγωγούς που καταγγέλλουν συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού.

Χειρότερη Βουλή και από την "εικόνα" της χώρας...

 ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ (Στο Protagon.gr)    

Η χειρότερη Βουλή όλων των εποχών

Το καλοκαίρι του 2023 η Βουλή που είχε προκύψει από τις εκλογές είχε εκλέξει πανηγυρικά προεδρείο – τώρα δεν μπορεί ούτε να εκλέξει πέμπτο αντιπρόεδρο. Είχε για κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης τον ΣΥΡΙΖΑ, με 47 βουλευτές – τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει 10 όλους κι όλους, οι άλλοι σκόρπισαν δεξιά και αριστερά. Το καλοκαίρι του ’23 η Βουλή δεν είχε ούτε έναν ανεξάρτητο βουλευτή –λογικό–, όμως από την Πέμπτη 27 Αυγούστου 2026 έχει 53! 

Οι περισσότεροι από αυτούς, βαλκάνιοι σαμουράι δίχως αφέντη, κρατούν εδώ και μήνες –μερικοί χρόνια τώρα– την έδρα και τη βουλευτική αποζημίωση, περιμένοντας να την πουλήσουν στον πλειοδότη που θα τους εγγυηθεί μια ακόμα τετραετία – με το αζημίωτο, φυσικά. Αλλοι περιμένουν τον Τσίπρα, άλλοι τον Σαμαρά, άλλοι τον Ανδρουλάκη, άλλοι τον Μητσοτάκη – που, ώρες ώρες, τους φαντάζεσαι να διαλέγουν σαν από πάγκους στη λαϊκή. Στο μεταξύ όλοι αυτοί, μαζί με τους υπόλοιπους, τυπικά νομοθετούν εις το όνομα των ψηφοφόρων τους, αν και είναι γνωστό πως πολλοί δεν ασχολούνται καν.

Σοβαρή υπόθεση τα Data Center

 Δεν γίναμε σοφότεροι από τη συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο για τα Data Center. Αν κρίνουμε όμως από τις αντιδράσεις που σημειώνονται στην Αμερική, χρειάζεται να γίνει πολύ σοβαρή συζήτηση για το τι προσφέρουν, τι χρειάζονται και τι επιπτώσεις προκαλούν. Η υπόθεση ξεπερνά κατά πολύ το επίπεδο περιφέρειας- δήμων γι αυτό και πρέπει να εξεταστεί σε πολύ υψηλότερο επίπεδο με τη συμμετοχή εννοείται της αυτοδιοίκησης. 

Φανταστικές ιστορίες

 Αν είχε νικήσει η αριστερά το 1949

 Του Κώστα Στούπα (στο Liberal.gr)

Οι νεοέλληνες είμαστε αγνώμονες προς όσους θυσιάστηκαν και μέχρι αυτοζημίας γενναιόδωροι με όσους μας έβλαψαν — όλα στο όνομα μιας μονομερούς «εθνικής συμφιλίωσης».

Στις 29 Αυγούστου του 1949, τελείωσε ο ελληνικός εμφύλιος με τη νίκη του Εθνικού Στρατού. Χάρη σε αυτή τη νίκη η Ελλάδα έμεινε μεταπολεμικά στον ελεύθερο κόσμο και αναδείχθηκε, για μια περίοδο, σε μία από τις 30 πλουσιότερες χώρες του πλανήτη.

Από τη μεταπολίτευση και μετά, οι τελετές ευγνωμοσύνης προς τους νικητές βαφτίστηκαν «γιορτές μίσους» και σπανίζουν. Η άλλη πλευρά, αντίθετα, συνεχίζει τις τελετές και στήνει αγάλματα σε όσους προσπάθησαν να αρπάξουν την εξουσία με τη βία, κόντρα στη θέληση της πλειοψηφίας.

Νικητές και ηττημένοι, οι νεότεροι σπάνια αναρωτιούνται πώς θα ήταν η ζωή τους — και η χώρα — αν το '49 είχαν επικρατήσει οι ομάδες του Ζαχαριάδη και του ΚΚΕ.

Ας το κάνουμε

Το πιθανότερο είναι πως, μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ στις αρχές του '90, όσες Ελληνίδες και Έλληνες θα είχαν απομείνει στη χώρα, αντί να υποδέχονται μετανάστες( κυρίως παραδουλεύτρες, εργάτριες του σεξ και χαμάληδες…) από τις εξαθλιωμένες κομμουνιστικές δικτατορίες, θα έψαχναν οι ίδιοι το ψωμί τους σε γειτονικές χώρες — στην Τουρκία και στην Ιταλία.

Κι αν είχε επικρατήσει ένα απομονωτικό μοντέλο σαν της Αλβανίας, ίσως εμείς οι μπούμερς να ήμασταν και μερικά εκατοστά κοντύτεροι, λόγω ελλιπούς διατροφής.

Η Ελλάδα θα έχανε το τρένο που καθόρισε τη μεταπολεμική της πορεία: Δόγμα Τρούμαν, Σχέδιο Μάρσαλ, δυτικές επενδύσεις, ΝΑΤΟ και, αργότερα, ΕΟΚ και Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ελλάδα που ξέρουμε χτίστηκε σε μεγάλο βαθμό πάνω σε αυτή την επιλογή.

Η ναυτιλία μας μάλλον θα μετακόμιζε οριστικά στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη. Ωνάσηδες και Νιάρχοι δύσκολα θα γύριζαν τα κεφάλαιά τους σε μια οικονομία κρατικών επιχειρήσεων.

Διαφορετική μοίρα και για τον τουρισμό. Μύκονος, Σαντορίνη, Ρόδος, Κρήτη δύσκολα θα γίνονταν οι παγκόσμιες μηχανές που ξέρουμε. Μέχρι το 1990 θα θυμίζαμε περισσότερο τις ακτές της Βουλγαρίας ή της Γιουγκοσλαβίας παρά την Ισπανία και την Ιταλία.

Το πραγματικό σεισμικό γεγονός, όμως, θα ήταν γεωπολιτικό.

Μια κομμουνιστική Ελλάδα θα άλλαζε ολόκληρο τον χάρτη του Ψυχρού Πολέμου. Η Σοβιετική Ένωση — ή, ανάλογα με την έκβαση της ρήξης Τίτο–Στάλιν, η Γιουγκοσλαβία — θα αποκτούσε μέσω της Ελλάδας αυτό που επιδίωκε επί αιώνες η ρωσική γεωπολιτική: πρόσβαση στις θερμές θάλασσες και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η Τουρκία θα γινόταν το σημαντικότερο νοτιοανατολικό φυλάκιο των ΗΠΑ. Και το Αιγαίο δεν θα ήταν πεδίο ελληνοτουρκικών αντιπαραθέσεων, όπως σήμερα. Θα ήταν σύνορο δύο κόσμων: από τη μία η κομμουνιστική Ελλάδα, από την άλλη η Τουρκία του ΝΑΤΟ. Οι διαφορές με την Τουρκία θα είχαν ίσως επιλυθεί σε βάρος μας.

Υπάρχει και μια ακόμη δύσκολη παράμετρος: η Μακεδονία. Η σχέση του ΚΚΕ με τον Τίτο, το Μακεδονικό και τα σχέδια για μια βαλκανική ομοσπονδία θα μπορούσαν να ανοίξουν εξελίξεις που σήμερα δύσκολα διανοούμαστε. Δεν σημαίνει αυτόματα ότι η Ελλάδα θα έχανε εδάφη. Σημαίνει όμως ότι η Θεσσαλονίκη και η πρόσβαση της Γιουγκοσλαβίας στο Αιγαίο θα ήταν από τα μεγαλύτερα γεωπολιτικά ζητήματα της περιοχής.

Και μετά θα ερχόταν το 1989.

Με την κατάρρευση του κομμουνισμού, η Ελλάδα θα έμπαινε στη δεκαετία του '90 φτωχότερη, με απαρχαιωμένη παραγωγική βάση και ελάχιστο ιδιωτικό πλούτο. Θα ακολουθούσαν ιδιωτικοποιήσεις, ξένες επενδύσεις και μια κοπιώδης προσπάθεια ένταξης σε ΕΕ και ΝΑΤΟ — από πολύ πιο πίσω.

Η μεγάλη ειρωνεία είναι πως θεωρούμε αυτονόητα όσα έχουμε. Δεν είναι. Καμιά φορά μόνο το «αν» μάς δείχνει πόσο διαφορετικά θα μπορούσε να είχε γραφτεί η ιστορία μας.

Το μόνο, ίσως, όφελος από μια νίκη των κομμουνιστών το '49 θα ήταν ένα μετά τη πτώση της Σοβιετίας: η πλήρης αποκομμουνιστικοποίηση της χώρας και η εχθρότητα του πληθυσμού προς οτιδήποτε αριστερό — όπως ακριβώς συνέβη στις περισσότερες μετασοβιετικές χώρες. 

Τι είχε ψηφίσει για την Εγνατία;

Να διαγραφούν  από τη μνήμη των ελλήνων τα ... επιτεύγματα της διακυβέρνησής του επιχειρεί ο Αλέξης Τσίπρας, το ίδιο και τα στελέχη που τον πλαισιώνουν στο νέο εγχείρημα του, την ΕΛΑΣ. Ακούσαμε τον πρώην βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ και νυν επικεφαλής της παράταξης της Αντιπολίτευσης Ιωάννη Στέφο να υποστηρίζει ότι η σημερινή κυβέρνηση πούλησε τζάμπα (ή κάτι τέτοιο) την Εγνατία οδό. Τι ... δεν υπενθυμίζει ο κ. Στέφος; Ότι η ιδιωτικοποίηση της Εγνατίας οδού, ήταν μνημονιακή δέσμευση Τσίπρα στο τελευταίο μνημόνιο. Βουλευτής ο ίδιος μάλλον το ψήφισε, ή το αποδέχτηκε αφού δεν διαχώρισε τη θέση του, αλλά τώρα "μακριά από αυτόν η αυτοκριτική". Εκτός και αν νομίζουν ότι η μεταπήδηση από το ΣΥΡΙΖΑ στην ΕΛΑΣ σβήνει και το παρελθόν τους... Νομίζουν. 

Με τριτοτέταρτες επιλογές

Παρά τη φημολογία των ημερών, ο Αντώνης Σαμαράς ετοιμάζει  με εντατικούς ρυθμούς το αντιμητσοτακικό κόμμα, που κατά τους άσπονδους φίλους του μπορεί να το ονομάσει  αντιμητσοτακική δημοκρατία, τόσο είναι το μένος του για τον νυν πρωθυπουργό. Στα Γιάννενα έχει κλείσει 4-5 άτομα, αλλά συνεχίζει την αναζήτηση αφού αυτοί είναι τρίτο τέταρτες επιλογές και ψάχνει κάποια ηχηρά ονόματα και όχι απομάχους της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Βρέθηκε νέο θέμα...

 Νέο αντιπολιτευτικό πεδίο δόξης λαμπρό άνοιξε μετά τη δήλωση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη ότι στον κυβερνητικό σχεδιασμό δεν περιλαμβάνεται η σιδηροδρομική εγνατία, που θα καταλήγει στην Ηγουμενίτσα. Με την παράδοση του Ε65 να είναι πρόσφατη και ορισμένα άλλα δεκάδες έργα είτε σε εξέλιξη, είτε σε προγραμματισμό, τι θα μπορούσε να πει άλλωστε ο πρωθυπουργός που να μοιάζει, αλλά να μην είναι αλήθεια. Τις επόμενες ημέρες δεν θα πρέπει να ξαφνιαστεί κανένας από τα ψηφίσματα που θα ακολουθήσουν, τις διαμαρτυρίες, τις καταγγελίες και βέβαια τις... υποσχέσεις. Άλλωστε το τρένο στην Ήπειρο "σφυρίζει" από την εποχή που υπουργός μεταφορών ήταν ο Αγρινιώτης Χρήστος Βερελής, που αντί για βαγόνια, είχε τραγούδια.

Τουρκία και Αριστερά ή δηλαδή, να πάμε σε πόλεμο;

 Τουρκία και  Αριστερά ή δηλαδή, να πάμε σε πόλεμο;

 Του Κώστα Στούπα (στο Liberal.gr)

Κάθε φορά που η Άγκυρα στέλνει ένα ερευνητικό στο Αιγαίο ή στην κυπριακή ΑΟΖ ξέρω τι θα ακούσω πριν καν το ακούσω.  

Όχι από την τουρκική πλευρά αλλά από ένα κομμάτι της δικής μας πλευράς. «Εθνικισμός και από τις δύο πλευρές.» «Να μη μας σύρουν οι στρατηγοί σε πόλεμο». «Το πρόβλημα είναι το ΝΑΤΟ, όχι ο Ερντογάν».

Τα ίδια ισχύουν πλέον και κάθε φορά που ένα κρουαζιερόπλοιο με Ισραηλινούς τουρίστες πιάνει ένα ελληνικό λιμάνι.

Ας μιλήσουμε καθαρά, γιατί το θέμα σηκώνει παρεξηγήσεις κι από τις δύο μεριές.

Υπάρχει μια ειλικρινής ιδεολογική στάση την οποία δεν υποτιμώ. Διεθνισμός, αντιεθνικισμός, το παλιό «ο εχθρός βρίσκεται στην ίδια μας τη χώρα» του Λίμπκνεχτ, μια αντι-ιμπεριαλιστική αντανάκλαση που κρατάει έναν αιώνα.

Η παράδοση αυτή έχει βάθος και συχνά έχει και δίκιο γιατί ο εθνικισμός είναι φτηνό ναρκωτικό σε όποια γλώσσα κι αν πουλιέται.

Το πρόβλημα ξεκινάει εκεί που η ιδεολογική αφαίρεση συναντάει τη γεωγραφία.

Ο «εθνικισμός των δύο πλευρών» προϋποθέτει δύο συμμετρικές πλευρές. Δεν υπάρχουν. Casus belli που κρατάει από το 1995 — γραπτή, ψηφισμένη απειλή πολέμου αν ασκήσουμε ένα δικαίωμα που μας δίνει το διεθνές δίκαιο. Χιλιάδες παραβιάσεις εναέριου χώρου τον χρόνο.

Ένα δόγμα, η «Γαλάζια Πατρίδα», που στους επίσημους χάρτες βάφει μισό Αιγαίο κόκκινο. Όταν βάζεις αυτά τα νούμερα στη ζυγαριά, η «συμμετρία» ανατρέπεται.

Το ελληνικό ΚΚ αντιγράφοντας μηχανικά τις γραφές των αδελφών κομμάτων ιμπεριαλιστικών χωρών,  διατείνονταν πως και  η Ελλάδα στη Μικρά Ασία έκανε ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Γι’ αυτό υπερασπίστηκε την υποστήριξη της ΕΣΣΔ στον Κεμάλ να ξεριζώσει τους Έλληνες από την Ιωνία. Κατ’ αυτή την έννοια και ο Υψηλάντης με το Κολοκοτρώνη ιμπεριαλιστικούς πολέμους ξεκίνησαν.

Ακολουθεί  το δεύτερο ερώτημα που είναι πιο δυσάρεστο. Τι γίνεται όταν μια ειλικρινής πεποίθηση μετατρέπεται σε μοχλό χειραγώγησης και εκμετάλλευσης;

Ο υβριδικός πόλεμος, δεν το λέω εγώ, το γράφουν τα εγχειρίδια, δεν χρειάζεται να σε εξαγοράσει. Του αρκεί να σε ενισχύσει. Να βρει το αφήγημα που ήδη πιστεύεις και να του δώσει ταχύτητα, εμβέλεια, χειροκρότημα από λογαριασμούς που δεν ξέρεις ποιος τους πληρώνει.

Ο χρήσιμος συνοδοιπόρος (ιδίως αν είναι και ηλίθιος) δεν προδίδει. Απλώς δεν ρωτάει ποτέ ποιος επωφελείται.

Προσοχή όμως, γιατί εδώ κρύβεται και η αντίστροφη παγίδα. Το να βαφτίζεις κάθε αριστερό «πράκτορα της Άγκυρας» είναι εξίσου χειραγώγηση — και μάλιστα βολική, γιατί σου γλιτώνει τον κόπο του επιχειρήματος. Η πλειονότητα αυτών των ανθρώπων είναι απολύτως ειλικρινείς. Ακριβώς αυτό τους κάνει χρήσιμους, και ευάλωτους.

Στα χρηματιστήρια μαθαίνεις νωρίς έναν κανόνα: μη ρωτάς τι λέει κάποιος, ρώτα τι κερδίζει αν το πιστέψεις. Ποιος βγαίνει κερδισμένος όταν στην Αθήνα συζητάμε αν «φταίνε και οι δύο»; Όχι εμείς. Ούτε η ειρήνη. Κερδισμένος βγαίνει αυτός που θέλει το status quo της γκρίζας ζώνης να μοιάζει διαπραγματεύσιμο.

Έχω μια απλή δοκιμή για την Αριστερά που σέβομαι — και υπάρχει και  τέτοια.

Είναι ο αντιεθνικισμός σου συμμετρικός; Χτυπάς τον τουρκικό εθνικισμό με την ίδια ένταση που χτυπάς τον ελληνικό;

Καταδικάζεις το casus belli με το ίδιο πάθος που καταδικάζεις μια σκληρή δήλωση Έλληνα υπουργού; Αν ναι, έχεις τον σεβασμό μου ακόμα κι όταν διαφωνούμε.

Αν ο αντιεθνικισμός σου ενεργοποιείται μόνο δυτικά του Έβρου, τότε δεν είσαι διεθνιστής. Είσαι μονόπλευρος και κάποιος το ξέρει αυτό καλύτερα από σένα.

Αν ο φεμινισμός σου ισχύει μόνο εναντίον των λευκών ανδρών εντός των συνόρων της Δύσης, τότε η ειλικρίνεια κάπου σκαλώνει.

Η υβριδική χειραγώγηση δεν πιάνει επειδή οι άλλοι είναι πονηροί. Πιάνει επειδή εμείς είμαστε τεμπέληδες. Επειδή προτιμάμε το έτοιμο αφήγημα από τον κόπο του ελέγχου, το retweet από την ανάγνωση, την ταυτότητα από το επιχείρημα.

Η άμυνα απέναντι στον υβριδικό πόλεμο δεν αγοράζεται σε φρεγάτες. Χτίζεται σε πολίτες που, πριν αναπαράγουν, ρωτάνε το βαρετό, το ενοχλητικό, το σωτήριο: ποιος κερδίζει αν το πιστέψω;

Το υπόλοιπο είναι θόρυβος. Ακριβοπληρωμένος, ενίοτε. Αλλά θόρυβος.