Όταν ξεκινάς με αυτογκόλ....

 

Όταν ξεκινάς με γκολ από τα αποδυτήρια (κατά την ποδοσφαιρική ορολογία) είναι δύσκολα να γυρίσεις το παιχνίδι, όσο αδύναμος και αν είναι ο αντίπαλός σου. Κάτι τέτοιο συνέβη και στην Περιφέρεια Ηπείρου στη συζήτηση του Περιφερειακού Συμβουλίου για τον προγραμματισμό των τουριστικών εκθέσεων του 2026. Είχε προηγηθεί το αυτογκόλ του περιφερειάρχη Αλέκου Καχριμάνη, όταν σε δημόσια θέα δήλωνε ότι αυτός αποφασίζει (χωριό που φαίνεται...) για μια καταχώρηση σε ένα Site, οπότε που να βρεθούν μετά αντιστάσεις για να αντιμετωπιστεί ο λαϊκισμός του επικεφαλής της παράταξης «Ήπειρος Όλον» Στέφανου Ζούμπα, ο οποίος έκανε διάλεξη επί του τουρισμού, ανακατεύοντας μέχρι και τα Κέντρα Υγείας και την πληθυσμιακή συρρίκνωση. Καλά τα λόγια, αλλά από τέτοια δεν πάσχει ο τουρισμός. Αλήθεια, αν η Περιφέρεια πει σταματάω την προβολύ του Ζαγορίου, επειδή δεν έχει Κέντρο Υγείας, τι πιστεύει ότι θα γίνει ο κ. Ζούμπας; Θα πουν μπράβο, ή θα κατέβουν σε πορεία οι επιχειρηματίες του Ζαγορίου, ζητώντας την κεφαλή επί πίνακι παντός αρμοδίου, μηδέ εξαιρουμένου και του ιδίου;

Παρακολουθώντας, όσο είναι δυνατόν, και τις άλλες περιφέρειες και μεγάλους δήμους της χώρας, δεν βρίσκουμε άλλη τέτοια αντίδραση και «μιζέρια» όπως στην Ήπειρο για την τουριστική προβολή, να γκρινιάζουμε δηλαδή μονίμως και να ψάχνουμε πάντα κάτι για να μειώσουμε την όποια προσπάθεια γίνεται. Και αυτό δεν αφορά μόνο τον κ. Ζούμπα, αλλά και ορισμένους επιχειρηματίες του τουρισμού, που ενώ επωφελούνται από την τουριστική προβολή, ενώ δεν ξοδεύουν ούτε ένα ευρώ για αυτή, κάνουν συνέχεια ή παράπονα ή υποδείξεις….

 

"16 κιλά στάρι για έναν καφέ..."

 

Μπάμπης Κούτρας (Από το protothema.gr)

«16 κιλά σιτάρι για έναν καφέ»

Η φράση «16 κιλά σιτάρι για έναν καφέ», που ειπώθηκε από μια νεαρή γυναίκα στα αγροτικά μπλόκα, αποτυπώνει ρεαλιστικά, σχεδόν κυνικά την πραγματικότητα, αλλά έχει απαντήσεις

Και αυτές δεν μπορεί να είναι ούτε «αυξήστε την τιμή στο σιτάρι», ούτε «δώστε επιδοτήσεις» και βλέπουμε. Η φράση δεν χρειάζεται χειροκρότημα, απαιτεί όμως εξήγηση. Μας κάνει να παραδεχθούμε αυτό που εδώ και δεκαετίες προσποιούμαστε ότι δεν βλέπουμε. Δηλαδή ολόκληρο το αγροτικό μοντέλο της χώρας έχει εγκλωβιστεί σε μια παραμόρφωση που αδικεί τον παραγωγό, ρημάζει τον καταναλωτή και οδηγεί σε κοινωνικά και οικονομικά αδιέξοδα τη χώρα.

Αντί να κατευθύνουμε τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις σε αλλαγές καλλιεργειών, σύγχρονη τεχνολογία και συλλογικά σχήματα, τις μετατρέψαμε, στην καλύτερη περίπτωση, σε μηχανισμό οικονομικής ανακούφισης των αγροτών. Αντί να σχεδιάσουμε σε βάθος δεκαετιών, λειτουργήσαμε με λογική χρονικού ορίζοντα εκλογικών κύκλων.