Μετά την εκδημία του
μακαριστού μητροπολίτη Κόνιτσας Ανδρέα η ακριτική μητρόπολη ήταν δεδομένο ότι
θα έμπαινε σε νέα εποχή και η εικόνα που είχαν πιστοί και μη πιστοί σταδιακά θα
άλλαζε. Και πράγματι. Από τις πρώτες ημέρες θητείας του νέου Μητροπολίτη
Αλέξιου είχε γίνει σαφές ότι τα εθνικά ζητήματα θα υποβαθμίζονταν και σταδιακά
μάλλον θα «εξαφανιστούν» από το λεξιλόγιο, τις ομιλίες και τις δραστηριότητες της
Μητρόπολης. Περί αυτού δεν άφησε κανένα περιθώριο ο νυν Μητροπολίτης ο οποίος
και ανήμερα του Δεπαπενταύγουστου στην ακριτική Ιερά Μονή Μολυβδοσκεπάστου κατά
τη διάρκεια της Αγρυπνίας που είχε καθιερωθεί από τον μακαριστό Σεβαστιανό
ακριβώς για το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα, τόνισε- και έχει δίκιο προς αυτό το
σκέλος- ότι πλέον οι καιροί άλλαξαν και στις γειτονικές περιοχές της Αλβανίας
υπάρχουν Μητροπολίτες που διακονούν με επιτυχία τους Ορθοδόξους Χριστιανούς.
(Παρένθεση, ο Σεβαστιανός δεν μιλούσε μόνο για το Βορειοηπειρωτικό, αλλά ήταν
φλογερός κήρυκας του Ευαγγελίου, που «σείονταν και τα στασίδια» όταν έβγαινε
στο Ιερό Βήμα! Αυτά για να μαθαίνουν και οι νέοι κληρικοί και μη …).
Η δεύτερη αλλαγή που έγινε,
ήταν οι σχέσεις Μητροπολίτη- Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ο Ανδρέας δεν είχε
επισκεφθεί ποτέ το Πατριαρχείο, δεν είχε μετάσχει σε καμία εκδήλωση εντός
Ελλάδος για τον Πατριάρχη, στον οποίο ασκούσε έντονη κριτική για τις σχέσεις
που ανέπτυσσε με τον Πάπα και τους Καθολικούς. Ο νυν Μητροπολίτης Αλέξιος,
ακολουθώντας το τυπικό που καθιερώθηκε τις τελευταίες δύο δεκαετίες,
επισκέφθηκε και έδωσε τα διαπιστευτήριά του στον Οικουμενικό Πατριάρχη. Λίγες
εβδομάδες αργότερα κλήθηκε και μετέβη εκ νέου στο Πατριαρχείο. Το γιατί
άγνωστο. Εκείνα όμως που γίνονται γνωστά και προβληματίζουν ιδιαίτερα τους πιστούς-
όχι μόνο της Μητρόπολης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης αλλά και
ευρύτερα- είναι τα όσα διαδραματίστηκαν με αφορμή την Αγρυπνία του
Δεκαπενταύγουστου. Αρχικά για πρώτη φορά τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια η
Ανακοίνωση- Πρόσκληση της Ιεράς Μονής γίνεται με τον τίτλο «Βασιλική –
Σταυροπηγιακή Μονή Οικουμενικού Πατριαρχείου». Η βόμβα όμως έπεσε την ημέρα της
Αγρυπνίας. Στη διάρκειά της- αλλά και στην ανακοίνωση που εκδόθηκε μετά- έγινε
γνωστό ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο είχε δώσει εντολή στο Μητροπολίτη Αλέξιο
να τον εκπροσωπήσει στην Αγρυπνία! Από νοικοκύρης στον τόπο του ο Μητροπολίτης
μετατράπηκε σε «φιλοξενούμενο»! Υπήρξε όμως και συνέχεια: Στάλθηκε και επιστολή
προς τον Ηγούμενο και τους Μοναχούς από τον Οικουμενικό Πατριάρχη, ώστε να
μη μείνει σε κανέναν αμφιβολία για το ποιος
κάνει το «κουμάντο» στη Μονή. Το ότι εψάλη και η φήμη του κ. Βαρθολομαίου, μετά
από αυτά, είναι λεπτομέρεια.
Το ερώτημα είναι πλέον που το
πάει ο Οικουμενικός Πατριάρχης και γιατί «ανακατεύει» μια τόσο μικρή μητρόπολη,
ενδεχομένως το ίδιο να ισχύει και για άλλες μητροπόλεις που έχουν
σταυροπηγιακές μονές. Είτε εκ προθέσεως, είτε από αφέλεια το να ανοίγονται νέα
κεφάλαια με την υπόθεση των λεγομένων μητροπόλεων των «Νέων χωρών» μόνο θετικά
δεν λειτουργεί και για το Πατριαρχείο και για την Ελλαδική Εκκλησία.
Συμπέρασμα: Παρά τα τόσα λάθη δεν μπορούμε να μη
πούμε: Πόσο μας λείπεις αοίδιμε Ανδρέα! Τουλάχιστον με τον Οικουμενικό Πατριάρχη, ήσουν στη σωστή πλευρά της ιστορίας.
