Άρθρο του Γιαννιώτη αρθρογράφου Γ. Παπαχρήστος στα "ΝΕΑ", αφιερωμένο στους μονίμους ανησυχούντες για την πολιτιστική μας κληρονομιά.
«[........] Το μεγάλο ξεπούλημα…
Το νομοσχέδιο του υπουργείου Πολιτισμού για τη σύσταση εταιρείας η οποία θα εκμεταλλεύεται οικονομικά τους χώρους πολιτιστικού ενδιαφέροντος της χώρας ψηφίστηκε μεσοβδόμαδα. Αρα, λογικά, από Δευτέρα ξεκινάει το… ξεπούλημα των αρχαιολογικών χώρων. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι… ουρές άρχισαν ήδη να σχηματίζονται έξω από αρχαιολογικούς χώρους, κάστρα, εκκλησίες, μουσεία κ.λπ. από υποψήφιους αγοραστές προκειμένου να αγοράσουν (φυσικά, όσο όσο) τον πολιτιστικό πλούτο της Ελλάδας. Διότι τι επενδυτής μπορεί να λογίζεσαι στη διεθνή κάστα των επενδυτών, άμα δεν έχεις στην κατοχή σου, μαζί με τα 2.364 ακίνητα που διαθέτεις, και ένα… κάστρο, που λέει ο λόγος! Ή τα ερείπια ενός αρχαίου οικισμού.
Τίποτα δεν είσαι, οπότε καλώς και στριμώχνεσαι στην ουρά να αγοράσεις κι εσύ το κατιτίς σου, τώρα που ξεπουλιέται ο αρχαιοελληνικός πολιτισμός σε τιμή ευκαιρίας, ελέω Μενδώνη!
Γελάτε; Μη γελάτε καθόλου. Στη χώρα όπου ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα, ένας συρφετός φασίζουσας συνδικαλιστικής αλαζονείας και εχθροπάθειας, διαγνωσμένης αγραμματοσύνης, ακραίου λαϊκισμού, τυφλού αντιπολιτευτικού μένους (κατά της Μενδώνη) και ψεκασμένης άρνησης της πραγματικότητας χορεύει τις τελευταίες ημέρες, έξαλλα, πυρρίχιους γύρω από τη λογική και τον ρεαλισμό.
…και η πραγματικότητα
Ποια είναι η λογική και ποιος ο ρεαλισμός σε σχέση με αυτό που ψηφίστηκε από τη Βουλή την περασμένη Τρίτη; Οτι ο πολιτισμός μπορεί να αποφέρει οικονομικά οφέλη για τον ίδιο αλλά και για το κράτος. Οτι η συντήρηση όλου αυτού του πλούτου που διαθέτει η χώρα είναι εξαιρετικά κοστοβόρα, ότι διαρκώς αυξάνεται και κάποια στιγμή το κράτος θα φτάσει στο σημείο να ασχολείται με τα απολύτως απαραίτητα. Κι όμως, σε όλο τον κόσμο, εκεί που η λογική συμβαδίζει με την πραγματικότητα και την ορθή αξιολόγηση, ο πολιτισμός αποδίδει τα αναγκαία κεφάλαια για να συντηρηθούν μνημεία, να προχωρήσει η μελέτη επ’ αυτών, να τεκμηριωθούν τα ευρήματα μιας ανασκαφικής έρευνας, να γίνουν αναλύσεις, να πληρωθεί κόσμος, να…, να…
Το δήθεν επιχείρημα, ότι από μια εκδήλωση η οποία θα αποφέρει χρήματα θα προσβληθεί ο πολιτισμός, η ιστορία του τόπου και τα ιερά και όσια της πατρίδας, είναι μια αναχρονιστική αντίληψη, η οποία στα χέρια των επιτήδειων εμφανίζεται ως «ξεπούλημα της πολιτιστικής μας κληρονομιάς».
Για να το ξεκαθαρίσουμε, το μόνο που κινδυνεύει από τον φορέα για την εκμετάλλευση των πολιτιστικών χώρων είναι να χάσει μια χούφτα μίζερων εμμονικών συνδικαλιστών της απολιθωμένης Αριστεράς, που έχουν προηγούμενα με την υπουργό Λίνα Μενδώνη (επειδή τόλμησε να τους εκδιώξει από ένα υπέροχο νεοκλασικό που κατείχαν στην οδό Ερμού, δίπλα στον Κεραμεικό), το βασικό τους αντικείμενο να την αντιπολιτευθούν. Γιατί όταν λειτουργήσει ο φορέας, όλοι εμείς οι υπόλοιποι θα καταλάβουμε πόσο εκτός τόπου και χρόνου ήταν όλα όσα διακινούσαν περί «ξεπουλήματος». [............]»